Okna drewniane od wieków cieszą się uznaniem ze względu na swój naturalny urok, doskonałe właściwości izolacyjne i ekologiczny charakter. Jednak z czasem, pod wpływem czynników atmosferycznych, niewłaściwej konserwacji, a czasem po prostu upływu lat, drewniane ramy okienne mogą ulec uszkodzeniu. Pojawiają się rysy, pęknięcia, ubytki drewna, a nawet problemy z mechanizmem otwierania i zamykania. Zamiast od razu decydować się na kosztowną wymianę całego okna, warto rozważyć profesjonalną renowację. W tym obszernym przewodniku przyjrzymy się krok po kroku, jak samodzielnie naprawić okna drewniane, przywracając im dawny blask i funkcjonalność. Omówimy najczęstsze problemy i pokażemy, jak sobie z nimi radzić, wykorzystując odpowiednie narzędzia i materiały.
Zrozumienie specyfiki drewna i jego reakcji na czynniki zewnętrzne jest kluczowe dla skutecznej naprawy. Drewno jest materiałem higroskopijnym, co oznacza, że pochłania i oddaje wilgoć z otoczenia. Ta właściwość, choć korzystna dla mikroklimatu w pomieszczeniu, może prowadzić do pęcznienia, kurczenia się, a w konsekwencji do powstawania naprężeń i uszkodzeń. Regularna konserwacja, impregnacja i malowanie tworzą barierę ochronną, która minimalizuje wpływ wilgoci, promieni UV i zmian temperatury. Zaniedbanie tych zabiegów często skutkuje koniecznością bardziej zaawansowanych prac naprawczych, obejmujących uzupełnianie ubytków, klejenie pęknięć czy nawet wymianę fragmentów ramy.
Celem tego artykułu jest dostarczenie kompleksowej wiedzy, która pozwoli Ci na samodzielne przeprowadzenie większości prac związanych z renowacją okien drewnianych. Skupimy się na praktycznych aspektach, od diagnostyki problemu, poprzez wybór odpowiednich materiałów, aż po szczegółowe instrukcje wykonania poszczególnych etapów naprawy. Dzięki temu będziesz w stanie nie tylko zaoszczędzić pieniądze, ale także przedłużyć żywotność swoich cennych okien, zachowując ich estetykę i funkcjonalność na lata.
Identyfikacja i ocena uszkodzeń w drewnianych ramach okiennych
Pierwszym i fundamentalnym krokiem w procesie naprawy okien drewnianych jest dokładna identyfikacja i ocena występujących uszkodzeń. Bez precyzyjnego określenia problemu, trudno jest dobrać odpowiednie metody i materiały naprawcze. Należy przeprowadzić szczegółową inspekcję całego okna, zwracając uwagę na każdy jego element – skrzydła, ramy stałe, uszczelki, okucia, a także miejsca połączeń i narożników. Często pierwsze oznaki problemów są subtelne, takie jak niewielkie zarysowania, wyblakły lakier czy lekko skrzypiące zawiasy.
Warto zwrócić uwagę na stan powłoki lakierniczej. Czy jest spękana, łuszcząca się, a może pod nią widoczne są oznaki wilgoci lub pleśni? Uszkodzona powłoka lakiernicza jest głównym powodem wnikania wilgoci w głąb drewna, co prowadzi do jego gnicia i rozwarstwiania. Kolejnym ważnym aspektem jest stan samego drewna. Należy sprawdzić, czy nie ma na nim pęknięć, ubytków, wyłamań, a także czy drewno nie jest miękkie i gąbczaste w dotyku – to oznaka zaawansowanego procesu gnicia. Szczególną uwagę należy poświęcić dolnym partiom ram i skrzydeł, które są najbardziej narażone na działanie deszczu i śniegu.
Nie można zapomnieć o sprawdzeniu szczelności okna. Czy skrzydło dobrze przylega do ramy? Czy uszczelki są całe i elastyczne, czy może sparciałe i popękane? Nieszczelności prowadzą do utraty ciepła zimą i napływu gorącego powietrza latem, a także do powstawania przeciągów. Warto również ocenić stan okuć – czy klamki działają płynnie, czy mechanizmy otwierania i zamykania są sprawne, czy nie występują luzy lub zardzewiałe elementy. Czasami drobna regulacja lub smarowanie mogą rozwiązać problem, ale w przypadku poważniejszych uszkodzeń może być konieczna wymiana poszczególnych elementów.
Dokładna analiza uszkodzeń pozwala na zaplanowanie prac naprawczych w logicznej kolejności. Na przykład, jeśli stwierdzimy gnicie drewna, konieczne będzie usunięcie zepsutych fragmentów przed przystąpieniem do uzupełniania ubytków czy malowania. Jeśli problemem są luźne zawiasy, warto je dokręcić lub wymienić przed malowaniem, aby uniknąć konieczności powtórnego demontażu. Pamiętaj, że im precyzyjniej zdiagnozujesz problem, tym skuteczniejsza i trwalsza będzie przeprowadzona naprawa. Warto zrobić zdjęcia uszkodzeń, aby mieć punkt odniesienia i móc porównać stan okna przed i po renowacji.
Usuwanie starych powłok malarskich i przygotowanie drewna
Istnieje kilka metod usuwania starych powłok. Jedną z najpopularniejszych i najskuteczniejszych jest użycie opalarki oraz szpachelki. Opalarka zmiękcza farbę pod wpływem gorącego powietrza, co ułatwia jej zdrapywanie za pomocą szpachelki. Należy robić to ostrożnie, aby nie przypalić drewna ani nie uszkodzić jego struktury. Pracując z opalarką, pamiętaj o odpowiedniej wentylacji pomieszczenia i stosowaniu rękawic ochronnych. Alternatywnie można zastosować specjalne preparaty chemiczne do usuwania farb. Nakłada się je na powierzchnię, a po określonym czasie miękką farbę można usunąć szpachelką lub gąbką. Ta metoda jest skuteczna, ale wymaga dużej ostrożności ze względu na agresywność środków chemicznych i konieczność dokładnego ich zmycia po użyciu.
Po mechanicznym lub chemicznym usunięciu starych powłok, drewno często wymaga dalszego oczyszczenia i wygładzenia. W tym celu wykorzystuje się papier ścierny o różnej gradacji. Zaczynamy od papieru o grubszej ziarnistości (np. P80-P120), aby usunąć pozostałości farby i wyrównać powierzchnię, a następnie przechodzimy do papieru o drobniejszej gradacji (np. P180-P240), aby uzyskać gładką i jednolitą powierzchnię, gotową do dalszych prac. Szlifowanie powinno odbywać się zgodnie z kierunkiem słojów drewna. W trudno dostępnych miejscach, takich jak narożniki czy zaokrąglenia, można użyć bloczków szlifierskich, pilników lub specjalnych frezów.
Po zakończeniu szlifowania, konieczne jest dokładne odpylenie powierzchni. Najlepiej użyć do tego celu odkurzacza z odpowiednią końcówką lub sprężonego powietrza. Pozostałości pyłu mogłyby negatywnie wpłynąć na przyczepność kolejnych warstw farby lub lakieru. W przypadku stwierdzenia obecności pleśni lub grzybów, po usunięciu starych powłok, należy dokładnie umyć drewno specjalnym preparatem grzybobójczym i pozostawić do całkowitego wyschnięcia. Dopiero po całkowitym wyschnięciu i oczyszczeniu powierzchni można przystąpić do kolejnych etapów naprawy, takich jak uzupełnianie ubytków czy gruntowanie.
Uzupełnianie ubytków i pęknięć w drewnie okiennym
Uszkodzenia drewna, takie jak pęknięcia, rysy czy ubytki, są częstym problemem w przypadku starszych okien drewnianych. Ich skuteczne uzupełnienie jest kluczowe dla przywrócenia oknom wytrzymałości, szczelności i estetycznego wyglądu. Dobór odpowiedniej metody i materiału zależy od wielkości i głębokości uszkodzenia. W przypadku drobnych rys i niewielkich pęknięć, zazwyczaj wystarczą proste metody, natomiast większe ubytki wymagają bardziej zaawansowanych technik.
Do uzupełniania drobnych rys i spękań idealnie nadają się specjalne szpachlówki do drewna dostępne w szerokiej gamie kolorystycznej, co ułatwia dopasowanie odcienia do istniejącego drewna. Szpachlówkę nakłada się cienkimi warstwami za pomocą elastycznej szpachelki, starając się wypełnić całe uszkodzenie. Po nałożeniu i wyrównaniu, szpachlówkę pozostawia się do całkowitego wyschnięcia, zgodnie z instrukcją producenta. Po wyschnięciu, powierzchnię należy delikatnie przeszlifować papierem ściernym o drobnej gradacji, aby wyrównać ją z otaczającym drewnem.
W przypadku głębszych pęknięć lub większych ubytków, konieczne może być zastosowanie dwuskładnikowych szpachlówek epoksydowych. Charakteryzują się one znacznie większą wytrzymałością mechaniczną i odpornością na wilgoć niż tradycyjne szpachlówki. Po dokładnym wymieszaniu składników, masę nakłada się na uszkodzone miejsce, starając się ją mocno docisnąć, aby wypełniła całą pustą przestrzeń. Nadmiar masy należy usunąć natychmiast, zanim stwardnieje. Po utwardzeniu, szpachlówkę epoksydową można obrabiać mechanicznie – szlifować, frezować, a nawet wiercić. Ważne jest, aby kolor szpachlówki epoksydowej był jak najbardziej zbliżony do koloru drewna, choć po wyschnięciu można ją malować.
W przypadku bardzo dużych ubytków lub gdy drewno jest mocno zniszczone, może być konieczne wycięcie uszkodzonego fragmentu i zastąpienie go nowym kawałkiem drewna. Nazywa się to kitem drzewnym. Taka metoda jest bardziej zaawansowana i wymaga większych umiejętności stolarskich. Polega na wycięciu uszkodzonego fragmentu drewna za pomocą dłuta lub frezarki, a następnie dopasowaniu i wklejeniu nowego kawałka drewna o odpowiednim kształcie i wymiarach. Do klejenia najlepiej użyć mocnego kleju do drewna, a po wyschnięciu kleju, powierzchnię wygładza się szlifowaniem. W przypadku drewna gnijącego, przed uzupełnieniem ubytku, należy je dokładnie oczyścić i zabezpieczyć środkiem grzybobójczym.
- Drobne rysy i spękania: użyj szpachlówki akrylowej lub nitrocelulozowej w odpowiednim kolorze. Nakładaj cienkimi warstwami, wyrównaj i przeszlifuj po wyschnięciu.
- Głębsze pęknięcia i ubytki: zastosuj dwuskładnikową szpachlówkę epoksydową. Wymieszaj składniki, wypełnij ubytek, usuń nadmiar. Po utwardzeniu obrabiaj mechanicznie.
- Bardzo duże ubytki lub zniszczone fragmenty: konieczna może być wymiana fragmentu drewna. Wyciąć uszkodzony element, wkleić nowy kawałek drewna, po wyschnięciu kleju wygładzić powierzchnię.
- Drewno gnijące: przed uzupełnieniem ubytku, oczyść drewno z zepsutych fragmentów, zabezpiecz środkiem grzybobójczym i pozwól mu wyschnąć.
Gruntowanie i malowanie okien drewnianych dla ochrony
Po pomyślnym uzupełnieniu wszelkich ubytków i pęknięć oraz dokładnym przygotowaniu powierzchni, kolejnym kluczowym etapem w procesie renowacji okien drewnianych jest gruntowanie i malowanie. Te czynności nie tylko nadają oknom estetyczny wygląd, ale przede wszystkim stanowią niezbędną warstwę ochronną, zabezpieczającą drewno przed szkodliwym działaniem wilgoci, promieniowania UV, a także przed czynnikami biologicznymi, takimi jak grzyby i pleśnie.
Pierwszym krokiem jest nałożenie odpowiedniego gruntu. Gruntowanie jest niezwykle ważne, ponieważ wyrównuje chłonność podłoża, poprawia przyczepność kolejnych warstw farby lub lakieru, a także stanowi dodatkową barierę ochronną. Do drewna okiennego, które jest narażone na zmienne warunki atmosferyczne, najlepiej stosować specjalne grunty impregnujące. Zapobiegają one wnikaniu wilgoci w głąb drewna i chronią przed rozwojem grzybów. Grunt należy nałożyć równomiernie, zgodnie z instrukcją producenta, zazwyczaj za pomocą pędzla. Po nałożeniu gruntu, należy odczekać, aż całkowicie wyschnie. Czas schnięcia może się różnić w zależności od rodzaju gruntu i warunków atmosferycznych.
Po wyschnięciu gruntu, można przystąpić do malowania. Wybór odpowiedniej farby jest kluczowy dla trwałości i estetyki okien. Do malowania okien drewnianych zaleca się stosowanie farb zewnętrznych przeznaczonych do drewna, które są odporne na działanie czynników atmosferycznych. Popularnym wyborem są lazury, które podkreślają naturalne piękno drewna, tworząc transparentną lub półtransparentną powłokę ochronną. Dostępne są również farby kryjące, które całkowicie zakrywają słoje drewna, ale zapewniają bardzo dobrą ochronę. Ważne jest, aby wybierać farby, które są elastyczne i nie pękają pod wpływem zmian temperatury i wilgotności.
Malowanie okien drewnianych powinno odbywać się w odpowiednich warunkach. Najlepiej malować w temperaturze od 10 do 25 stopni Celsjusza, w bezwietrzny i suchy dzień. Należy nałożyć co najmniej dwie, a najlepiej trzy cienkie warstwy farby, aby zapewnić odpowiednią ochronę i równomierne krycie. Każdą kolejną warstwę należy nakładać po całkowitym wyschnięciu poprzedniej. Malowanie powinno być dokładne, pokrywając wszystkie powierzchnie, w tym krawędzie i trudno dostępne miejsca. Po zakończeniu malowania, okna powinny pozostać zamknięte przez pewien czas, aby farba mogła się utwardzić i nie uległa uszkodzeniu podczas otwierania.
Pamiętaj, że regularna konserwacja pomalowanych okien jest równie ważna, jak sama renowacja. Co kilka lat warto sprawdzić stan powłoki malarskiej i w razie potrzeby dokonać drobnych poprawek. Pozwoli to na utrzymanie okien w doskonałym stanie przez wiele lat, chroniąc inwestycję i zachowując ich estetyczny wygląd.
Regulacja i konserwacja okuć okiennych w drewnianych ramach
Sprawne działanie okuć okiennych jest równie ważne, jak stan samego drewna. Nawet najlepiej odnowione okno drewniane będzie niewygodne w użytkowaniu, jeśli jego zawiasy, rygle, klamki czy blokady będą działać nieprawidłowo. Regulacja i konserwacja okuć to stosunkowo proste czynności, które można wykonać samodzielnie, a które znacząco wpływają na komfort użytkowania, szczelność okna i jego bezpieczeństwo. Zaniedbane okucia mogą prowadzić do problemów z zamykaniem, otwieraniem, a nawet do uszkodzenia ramy.
Pierwszym krokiem jest dokładne obejrzenie wszystkich elementów okuć. Należy sprawdzić, czy nie ma widocznych oznak korozji, uszkodzeń mechanicznych, nadmiernego luzu lub zanieczyszczeń. Jeśli okucia są zabrudzone, najlepiej oczyścić je za pomocą miękkiej szmatki i delikatnego detergentu, a następnie dokładnie wysuszyć. W przypadku wystąpienia drobnych oznak korozji, można spróbować usunąć rdzę za pomocą drucianej szczotki lub specjalnego preparatu do usuwania rdzy, a następnie zabezpieczyć metalowym smarem lub olejem.
Następnie należy przystąpić do regulacji. Najczęstszym problemem jest opadające skrzydło okna, które ociera o ramę, utrudniając zamykanie. W większości okien drewnianych regulacja odbywa się za pomocą śrub umieszczonych w zawiasach. Zazwyczaj są to śruby regulacyjne, które pozwalają na podniesienie, opuszczenie lub przesunięcie skrzydła. Aby dokonać regulacji, należy lekko poluzować śruby w zawiasach, a następnie za pomocą odpowiedniego klucza lub śrubokręta dokręcić lub poluzować odpowiednie śruby, aby wypoziomować skrzydło. Warto robić to stopniowo, obserwując efekty i sprawdzając działanie okna po każdej regulacji. Często wystarczy niewielka korekta, aby przywrócić płynne działanie.
Kolejnym ważnym elementem jest regulacja docisku skrzydła do ramy, która wpływa na szczelność okna. Wiele okien drewnianych wyposażonych jest w system regulacji docisku, który zazwyczaj realizowany jest poprzez obrotowe rolki lub zaczepy umieszczone na skrzydle, które współpracują z zaczepami na ramie. Kręcąc rolkami lub regulując pozycję zaczepów, można zwiększyć lub zmniejszyć siłę docisku skrzydła do ramy. Zwiększenie docisku zimą poprawia izolacyjność termiczną okna, natomiast latem można go nieco zmniejszyć, aby ułatwić otwieranie i zapobiec nadmiernemu zużyciu uszczelek. Warto pamiętać, aby regulować docisk równomiernie po całym obwodzie okna.
- Czyszczenie: Regularnie czyść okucia z kurzu i brudu. Używaj miękkiej szmatki i delikatnego detergentu.
- Smarowanie: Smaruj ruchome części okuć (zawiasy, rygle) raz lub dwa razy w roku specjalnym smarem do metalu lub olejem. Zapobiega to zacieraniu się i korozji.
- Regulacja zawiasów: Jeśli skrzydło opada lub ociera o ramę, wyreguluj śruby w zawiasach, aby je wypoziomować.
- Regulacja docisku: Dostosuj docisk skrzydła do ramy, obracając rolki lub regulując zaczepy. Poprawia to szczelność i komfort użytkowania.
- Kontrola luzów: Sprawdź, czy klamki i inne elementy okuć nie mają nadmiernych luzów. W razie potrzeby dokręć śruby mocujące.
Po przeprowadzeniu regulacji i konserwacji, warto kilkukrotnie otworzyć i zamknąć okno, aby upewnić się, że wszystko działa płynnie i bezproblemowo. Dobrze zakonserwowane i wyregulowane okucia to gwarancja długotrwałego i bezawaryjnego użytkowania okien drewnianych.
Wymiana uszkodzonych elementów drewnianych i szyb w oknach
W niektórych przypadkach uszkodzenia okien drewnianych mogą być na tyle poważne, że konieczna staje się wymiana całych elementów, a nie tylko ich naprawa. Dotyczy to przede wszystkim fragmentów ram, które uległy całkowitemu zgniciu lub złamaniu, a także szyb, które zostały potłuczone lub mają uszkodzone powłoki izolacyjne. Choć może się to wydawać zadaniem wymagającym, przy odpowiednim przygotowaniu i narzędziach, wiele z tych prac można wykonać samodzielnie, oszczędzając koszty związane z usługami fachowców.
Wymiana uszkodzonego fragmentu drewnianej ramy lub skrzydła wymaga precyzji i umiejętności stolarskich. Najpierw należy dokładnie zmierzyć i wyciąć uszkodzony fragment, starając się zachować pierwotny kształt i wymiary. Następnie należy wykonać nowy element z tego samego gatunku drewna, dopasowując go idealnie do miejsca uszkodzenia. W przypadku prostych połączeń można użyć kleju do drewna i ścisków stolarskich, aby mocno połączyć nowy element ze starym. W bardziej skomplikowanych przypadkach, może być konieczne zastosowanie dodatkowych połączeń, takich jak kołki drewniane czy wpusty. Po sklejeniu i ustabilizowaniu, połączenie należy przeszlifować, aby było niewidoczne.
Wymiana szyby w oknie drewnianym jest zadaniem, które wymaga ostrożności, ale jest wykonalne. Po stłuczeniu szyby, należy ostrożnie usunąć wszystkie pozostałości starego szkła, zwracając uwagę na ostre krawędzie. Następnie należy dokładnie oczyścić rowek w ramie, w którym znajdowała się szyba. Ważne jest, aby zmierzyć dokładnie wymiary dawnej szyby, uwzględniając ewentualne poprawki na nowe uszczelki lub masę uszczelniającą. Nową szybę najlepiej zamówić u szklarza, podając dokładne wymiary. Po otrzymaniu nowej szyby, należy ją ostrożnie zamontować w rowku. W starszych oknach szyby były często mocowane za pomocą masy szklarskiej, która po zastygnięciu tworzyła twardą warstwę. W nowoczesnych oknach stosuje się raczej uszczelki gumowe lub silikonowe, które są łatwiejsze w montażu i zapewniają lepszą izolację.
Po zamontowaniu nowej szyby, należy ją zabezpieczyć. Jeśli użyto masy szklarskiej, należy ją nałożyć równomiernie wokół szyby, a po zastygnięciu usunąć nadmiar i przeszlifować. Jeśli zastosowano uszczelki, należy upewnić się, że są one dobrze osadzone i szczelne. W przypadku okien zespolonych (dwu- lub trzyszybowych), wymiana szyby jest znacznie bardziej skomplikowana i zazwyczaj wymaga demontażu całej ramy szybowej. W takiej sytuacji, jeśli nie mamy doświadczenia, lepiej zlecić to zadanie profesjonalistom.
Po wymianie elementów drewnianych lub szyb, konieczne jest ponowne pomalowanie okna, aby zapewnić mu pełną ochronę i estetyczny wygląd. Należy pamiętać o dokładnym zabezpieczeniu szyb przed malowaniem, aby uniknąć ich zabrudzenia.
Konserwacja i pielęgnacja odnowionych okien drewnianych
Po włożeniu wysiłku w renowację okien drewnianych, kluczowe jest, aby zadbać o ich długoterminową konserwację i pielęgnację. Regularne działania zapobiegawcze pozwolą na utrzymanie okien w doskonałym stanie przez wiele lat, chroniąc je przed czynnikami atmosferycznymi i przedłużając ich żywotność. Zaniedbanie pielęgnacji może szybko doprowadzić do ponownego pojawienia się uszkodzeń i konieczności kolejnych, kosztownych napraw.
Podstawowym elementem pielęgnacji jest regularne czyszczenie. Okna drewniane należy myć przynajmniej dwa razy w roku, najlepiej wiosną i jesienią. Do mycia ram okiennych najlepiej używać miękkiej gąbki lub ściereczki z mikrofibry, namoczonej w letniej wodzie z dodatkiem łagodnego detergentu. Należy unikać stosowania agresywnych środków chemicznych, rozpuszczalników czy szorstkich gąbek, które mogą uszkodzić powłokę lakierniczą lub zarysować drewno. Po umyciu, ramy należy dokładnie spłukać czystą wodą i wytrzeć do sucha, aby uniknąć pozostawienia zacieków i plam z wody.
Szczególną uwagę należy zwrócić na stan powłoki lakierniczej. Regularnie oglądaj okna pod kątem pojawiania się drobnych rys, odprysków lub łuszczącej się farby. Jeśli zauważysz takie uszkodzenia, należy je jak najszybciej naprawić. Drobne rysy można zamalować specjalnymi retuszerskimi farbami lub lakierami, natomiast większe uszkodzenia mogą wymagać ponownego malowania fragmentu ramy. Po odnowieniu powłoki lakierniczej, okna będą lepiej chronione przed wilgocią, promieniowaniem UV i innymi czynnikami atmosferycznymi.
Kolejnym ważnym elementem konserwacji jest impregnacja drewna. Co kilka lat, w zależności od warunków atmosferycznych i jakości zastosowanych wcześniej preparatów, warto nałożyć na drewno nową warstwę impregnatu lub oleju do drewna. Impregnaty wnikają w głąb drewna, chroniąc je przed wilgocią i szkodnikami, natomiast oleje tworzą na powierzchni warstwę ochronną, która odżywia drewno i nadaje mu piękny połysk. Przed nałożeniem impregnatu lub oleju, drewno powinno być czyste i suche. Należy nałożyć preparat równomiernie, zgodnie z instrukcją producenta, a po pewnym czasie usunąć nadmiar.
- Regularne czyszczenie: myj okna 2-3 razy w roku, używając łagodnych detergentów i miękkich ściereczek.
- Kontrola powłoki malarskiej: sprawdzaj stan lakieru lub farby, naprawiaj drobne uszkodzenia natychmiast.
- Impregnacja drewna: co kilka lat nakładaj na drewno impregnat lub olej, aby zapewnić mu ochronę i odżywienie.
- Konserwacja okuć: regularnie smaruj i reguluj okucia, aby zapewnić ich sprawne działanie.
- Zabezpieczanie przed wilgocią: upewnij się, że parapety i inne elementy okienne są dobrze zabezpieczone przed wilgocią i odprowadzają wodę.
Pamiętaj, że okna drewniane wymagają nieco więcej uwagi niż okna wykonane z innych materiałów, ale ich piękno, ekologiczny charakter i doskonałe właściwości izolacyjne są warte tej troski. Stosując się do powyższych wskazówek, możesz cieszyć się pięknymi i funkcjonalnymi oknami przez wiele lat.
